Το σχέδιο Β ήταν πάντα εκει
"Αν δεν βρούμε λύση μέχρι το τέλος του χρόνου, θα προχωρήσουμε με το σχέδιο β' και θα ζητήσουμε την άρση της απομόνωσης των Τ/Κ και την αναγνώριση της ΤΔΒΚ" λένε οι Τούρκοι πολιτικοί.Αυτό, μας λένε, είναι το Σχέδιο Β'.
Για να το αποφύγουμε, θα πρέπει αν βρούμε λύση. (Αυτό που συμπερασματικά είναι το Σχέδιο Α)
Δηλαδή, για να αποφύγουμε το Σχέδιο Β θα πρέπει ο παλαιοκομματισμός και η πολιτική του εφικτού να καταλήξει σε ένα σχέδιο που περίπου γνωρίζουμε καλά τις πρόνοιές του. Με βάση, λοιπόν, αυτά που ήδη ανακοινώθηκαν και ξέρουμε, το Σχέδιο Α προνοεί την εκ περιτροπής προεδρία, τη σταθμισμένη ψήφο, την ανταλλαγή περιουσιών, την παραμονή 50 χιλιάδων εποίκων, την περιορισμένη επιστροφή εδαφών υπό Ε/Κ διοίκηση, την παρθενογένεση του νέου κράτους, 3-4 Βουλές, 3 κυβερνήσεις, μια Γερουσία (και να μη ξεχνούμε το σπουδαιότερο: μια τεράστια ενισχυμένη δημόσια υπηρεσία, με τους αστυνομικούς, τους οδηγούς και τις λιμουζίνες όλων αυτών των νέων αξιωματούχων που θα προκύψουν για ένα τέτοιο κράτος - τέρας...)
Με απλά λόγια, το δίλημμα που ήδη προβάλλεται (και που εμείς οι ίδιοι επιβάλαμε στους εαυτούς μας) είναι διάλυση της Κυπριακής Δημοκρατίας ή αναγνώριση της ΤΔΒΚ;
Και οι δυο επιλογές "βλάπτουν τη Συρία το ίδιο" (που θα έλεγε και ο Καβάφης)
Σχέδιο Β ή Σχέδιο Β λοιπόν;
unshavedbastard said on August 20, 2010 at 9:28 pm
Εμμέσα, πλην σαφώς, θα αναγνωριστεί η “ΤΔΒΚ”.
Εξάλλου ενα παρακράτος δεν μπορεί να αφομοιωθεί σε κάτι ενιαίο.
Άρα δεν είναι “Ή Σχέδιο Β, Ή Σχέδιο Β”.
‘Η παραδίδουμε αρκετά πράματα για να πιάσουμε κάτι πίσω (όπως παράδειγμα κάποιες περιουσίες) ή παραδίδουμε όλα, με αναγνώριση της ΤΔΒΚ ως ξεχωριστό κρατίδιο, που δεν θα έχει σχέση με την Κυπριακή Δημοκρατία.
Διαλέγεις και πέρνεις φίλε Μαρίνο.
Ούτε το ένα, ούτε το άλλο είναι επιθυμητό απο μεγάλη μερίδα.
Και ερχόμαστε πίσω στο status quo. Μόνο που το συγκεκριμένο στάσιμο στάδιο των τελευταίων 36+ χρόνων, έχει αρχίσει να χάνει την ας το πούμε “ασφάλεια” του.
Αν δεν βρεθεί λύση – κάτι το οποίο οι υποστηρικτές του status-quo και της διχοτόμισης θα ήθελαν – τοτε ναί μπορούμε να μιλάμε για ένα Σχέδιο Β.
Η Ευρώπη και ο ΟΗΕ μας βαρέθηκαν. Θα αρχίσει σιγά σιγά το εμπόριο, και μετά μερική αναγνώριση και πάει λέγοντας. Μια νέα Ταιβάν, ένα Κόσοβο.
Όπως θέλεις πες το.
Έτσι πρέπει να μιλάμε όμως. Καθαρά, χωρίς να κρυβόμαστε πίσω απο το δακτυλό μας.
Η αναγνώριση των κατεχομένων είναι πιο κοντά απ’ όσο νομίζουμε.