Στο δρόμο που χάραξε το Guimaraes

Η πορτογαλική πόλη με το περίεργο όνομα Guimaraes, κατοικείται από 50 χιλιάδες κατοίκους, και έγινε είδηση επειδή παρά το γεγονός ότι δεν έχει ούτε μια δημόσια γκαλερί, ούτε και χορωδία Κλασικής Μουσικής , ανακηρύχθηκε ως η Πολιτιστική Πρωτεύουσα της Ευρώπης 2012.

Πως τα κατάφερε; Ρωτούσαν τις προάλλες οι Financial Times.

Η απάντηση είναι απλή: ενεργοποιήθηκαν όλοι οι πολίτες και οι γειτονιές της πόλης.

"Τα κονσέρτα μουσικής θα γίνουν στα σπίτια και στους κήπους των καλλιτεχνών. Θα ανοίξουν τα σαλόνια τους οι δημιουργοί. Οι γειτονιές και οι πλατείες θα είναι το επίκεντρο. Η απουσία των μεγάλων κτιριακών υποδομών στην πόλη μας, μας δίνει την ευκαιρία και την πρόκληση να φέρουμε τον πολιτισμό στο σπίτι και στις πλατείες μας" ανέφερε ο Δήμαρχος στην εφημερίδα.

Και πράγματι! Η ριζοσπαστική αυτή σκέψη, έδωσε όχι μόνο τη δυνατότητα σε μια μικρή πόλη να αποτελέσει την πολιτιστική πρωτεύουσα της Ευρώπης το 2012, αλλά ταυτόχρονα αποτέλεσε την ευκαιρία να αλλάξει η καθημερινότητα των πολιτών. Δεν θα είναι μόνο στο όνομα , αλλά και στην χάρη πρωτεύουσα εκδηλώσεων πολιτισμού. Τα σπίτια και οι γειτονιές θα είναι πολιτιστικοί πυρήνες. Οι πολίτες θα είναι το επίκεντρο.

Σε πείσμα, λοιπόν, των καιρών, και παρά την οικονομική κρίση, το Guimaraes αποτελεί παράδειγμα που -γιατί όχι- θα μπορούσε να ακολουθήσει κάθε πόλη που θέλει να επενδύσει στην ουσία, παρά στην επιφάνεια.  Αντί, λοιπόν, στον τόπο μας να διοργανώνονται φανταχτερές και ακριβές συναυλίες πρωτοκλασάτων τραγουδιστών των Αθηνών, πόλεις όπως η Αγλαντζιά, θα μπορούσαν να αξιοποιήσουν το παράδειγμα του Guimaraes  και να υιοθετήσουν παρόμοιες εκδηλώσεις και προγράμματα.

Δεν διαφωνώ: οι καλές πολιτιστικές παραγωγές απαιτούν και χρήματα.

Όμως, ακόμη και στις περιπτώσεις εκείνες που τα οικονομικά δεδομένα είναι στενά, υπάρχουν οι τρόποι και οι μηχανισμοί εκείνοι που φέρνουν εξίσου πετυχημένες πολιτιστικές εκδηλώσεις. Τέτοιες πρωτοβουλίες θα μπορούσαν να ήταν μια έκθεση γλυπτών σε μια λεωφόρο. Μια θεατρική παράσταση σε μια δημοτική υπηρεσία, μια μουσική εκδήλωση σε μια πλατεία ή σε ένα κινούμενο ανοικτό λεωφορείο , αλλά και μια υπαίθρια αγορά βιβλίων.

Μπορούν να γίνουν: αρκεί να υπάρχει η θέληση, η φαντασία και η καλή διάθεση.

Εαν εκλεγώ στο δημοτικό συμβούλιο του Δήμου Αγλαντζιάς δεσμεύομαι να θέσω τα πιο πάνω στο Δημοτικό Συμβούλιο , προκειμένου τα λόγια να γίνουν πράξη.

Με λίγη τόλμη, μπορούμε να αλλάξουμε την Κύπρο μας.... ξεκινώντας πρώτα από τις γειτονιές μας!