“Να είσαι ο κύριος του χρόνου σου”

Διάβαζα στο Βημαγκαζίνο της περασμένης Κυριακής, τη συνέντευξη του ανθρώπου που πρώτος από όλους, το 2002, προέβλεψε την παγκόσμια οικονομική κρίση που διανύει ο πλανήτης.

Ο βρετανός οικονομολόγος Έντουαρντ Χιού, γνωστός και ως "προφήτης της κρίσης", παρά τις κατ' επανάληψη προτάσεις για εργοδότηση σε Διεθνείς Οίκους και Τράπεζες, επιμένει να επιλέγει τον πιο απλό τρόπο ζωής: ζει στη Βαρκελώνη και διδάσκει αγγλικά στους καταλάνους της περιοχής. "Η κρίση θα πρέπει να μας κάνει όλους να ζούμε απλά. Χωρίς περιττά έξοδα" λέει. Και ο ίδιος το κάνει πράξη.

Άπό τη συνέντευξή του, όμως, αυτό που ξεχωρίζω είναι την ατάκα του πως

“ "το ζητούμενο για τον άνθρωπο είναι να μπορεί να είναι ο διαχειριστής του χρόνου του! Αυτός είναι ο πιο μεγάλος πλούτος!"

Νομίζω πως έχει δίκαιο. Ο σημερινός τρόπος της ζωής μας, οι ώρες εργασίας και οι χίλιες δυο άλλες κοινωνικές υποχρεώσεις που προκύπτουν, μας κάνουν να ξεχνούμε να απολαμβάνουμε τα καθημερινά απλά δώρα που μας χαρίζει απλόχερα η ζωή.

Δεν υπάρχει μεγαλύτερη ευτυχία για ένα άνθρωπο από το να μπορεί να είναι ο απόλυτος κύριος της ζωής του: και ακόμα πιο συγκεκριμένα να μπορεί να ελέγχει τον τρόπο που αξιοποιεί το χρόνο του.

Το θέμα, ομως, δεν είναι τόσο απλό: χωρίς δουλειά, δεν έχεις χρήματα και άρα δεν μπορείς να κάνεις όσα θέλεις από την ζωή σου. Και όταν έρχονται τα καλά χρήματα, τότε τις πιο πολλές φορές δεν μπορείς να ζήσεις την ζωή που ονειρεύτηκες...

Μέσα σε όλα αυτά θυμήθηκα αυτό που ένας φίλος μου είχε πει παλαίοτερα: "υπάρχουν δύο κατηγορίες εργαζομένων : αυτοί που δουλεύουν για να ζουν, και αυτοί που ζουν για να δουλεύουν".

Συμφώνησα απόλυτα μαζί του.

Εκεί, όμως,  που διαφωνήσαμε είναι στον ορισμό της έννοιας  "ζωή"