Να απελευθερωθούμε από το “δεν γίνεται”

"Σε διαβάζω τακτικά. Ωραία όσα λες. Πως μπορούμε, όμως, να τα καταφέρουμε;"

Με ρώτησε ένας φίλος που συνάντησα τυχαία προχτές στο Gloria Jeans.

Δεν υπάρχουν μαγικές λύσεις. Ούτε και οι απαντήσεις βρίσκονται σε εγκυκλοπαίδειες ή εγχειρίδια.

Αν υπάρχει, όμως, μια απάντηση στο κρίσιμο "πώς θα τα καταφέρουμε" , θα έλεγα πως βρίσκεται στην ιστορία μας: είναι ήδη γραμμένη στο παρελθόν μας.

Ο Ευαγόρας της Σαλαμίνας χρειάστηκε μια χούφτα πολεμιστές για να διώξει τους πανίσχυρους  Πέρσες από το βασίλειό του. Ένας απλός χωρικός ήταν ο Αλέξης που ενέπνευσε και ξεκίνησε μια επανάσταση κατά του ξενόφερτου βασιλιά Ιανού τον Μεσαίωνα. Ένας ανήλικος μαθητής ήταν ο Παλληκαρίδης όταν ταπείνωνε μια αυτοκρατορία με το θάρρος του λίγο πριν πεθάνει στην αγχόνη να ψάλλει τον εθνικό ύμνο .

Αν μας δίνουν μια απάντηση τα πιο πάνω περιστατικά της μακρόχρονης ιστορίας μας , είναι πως μπορούμε να τα καταφέρουμε ακόμα και όταν όλα μοιάζουν να είναι εναντίον. Αρκεί πρώτα εμείς να απελευθερωθούμε από τη νοοτροπία του "Δεν γίνεται".

Σε κάθε καμπή της ιστορίας μας, οι μεγάλοι ηγέτες και οι αθόρυβοι ανώνυμοι ή επώνυμοι ήρωες του τόπου δεν ρώτησαν ποτέ τους "αν είναι σίγουρη η επιτυχία".  Δεν κοίταξαν ποτέ για τις πιθανότητες.

Όταν τους έλεγαν πως  "δεν γίνεται" απέδειξαν με τις πράξεις τους το αντίθετο.

“ Μια μέρα, λέει ο ποιητής, το παρελθόν θα μας αιφνιδιάσει με τη δύναμη της επικαιρότητάς του. Δε θα ΄χει αλλάξει εκείνο αλλά το μυαλό μας.

Το παρελθόν μας φωτίζει τα μελλούμενα:

Δεν υπάρχει τίποτε, δεν μπορεί κανένας   να σταματήσει τη θέλησή ενός ολόκληρου λαού για δικαιοσύνη. Αρκεί πρώτα όλοι εμείς να απελευθερωθούμε από τη μοιρολατρική λογική του "Δεν Γίνεται".

Ας τραβήξουμε λοιπόν μια μεγάλη γραμμή από το παρελθόν του φόβου που μόνοι μας επιβάλαμε στους εαυτούς μας.

Όχι για παραγραφή.

Για απελευθέρωση.