29 Σεπτ. 2011, 00:04

Δεν χρειαζόμασταν το πόρισμα Πολυβίου για να φανούν οι ευθύνες του Δημήτρη Χριστόφια για την τραγωδία στο Μαρί.
Είτε επειδή γνώριζε, είτε επειδή δεν γνώριζε, ο Δημήτρης Χριστόφιας ήταν κατώτερος των περιστάσεων. Φάνηκε ανέτοιμος να διοικήσει ένα κράτος. Και αποδείχτηκε ανίκανος διαχειριστής.
Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας όφειλε -και οφείλει- να παραιτηθεί. Όχι γιατί έτσι θα λυθούν όλα τα προβλήματα του τόπου. Αλλά γιατί η παραίτησή του θα σηματοδοτήσει το τέλος της εποχής της ατιμωρησίας και την αρχή μιας νέας περιόδου πολιτικής ηθικής.
Μου έκανε, όμως, εντύπωση το γεγονός ότι ενώ σχεδόν όλα τα κόμματα ανέδειξαν ως το πιο σημαντικό συμπέρασμα του πορίσματος Πολυβίου την ύπαρξη των προσωπικών και θεσμικών ευθύνων του Προέδρου της Δημοκρατίας για την τραγωδία της 11ης Ιουλίου, δεν μας ανέφεραν τίποτε για μια σειρά από άλλες συστάσεις και παρατηρήσεις του ίδιου πορίσματος.
Εξηγούμαι:
1. κανένα κόμμα δεν ανέλαβε το μερίδιο της ευθύνης που του αναλογεί για τα φαινόμενα ρουσφετιού και προώθησης "ημετέρων" ψηφοφόρων , αντί των πιο ικανών υποψηφίων, σε θέσεις - κλειδιά του δημόσιου τομέα.
2. κανένα κόμμα δεν ανέλαβε την ευθύνη που του αναλογεί για το δαιδαλώδες και γραφειοκρατικό σύστημα δημόσιας διοίκησης που εξέθρεψαν. Ένα σύστημα που επιβραβεύει την ευθυνοφοβία και εκτρέφει το χάσιμο χρόνου.
3. κανένα κόμμα δεν πρότεινε λύσεις για τη διαφθορά και τη σήψη του δημόσιου τομέα που τεκμηριώνει πως υπάρχει στο πόρισμα του ο Πόλυς Πολυβίου και
4. κανένα κόμμα δεν παρέθεσε σκέψεις γύρω από το πως μπορεί η ΕΘνική Φρουρά να επανακτίσει το χαμένο της κύρος.
Επαναλαμβάνω: ο Πρόεδρος Χριστόφιας οφείλει να παραιτηθεί. Και τη λύση θα τη δώσει μια μεταβατική κυβέρνησης ευρείας αποδοχής με συμμετοχή ανεξάρτητων , ακομμάτιστων προσωπικοτήτων κοινής αποδοχής.
Όμως, το πόρισμα Πολυβίου βάζει το δάκτυλο στην πληγή και καταλήγει πως τα κακά που υπάρχουν στον τόπο μας, δεν είναι αποτέλεσμα ενός κακού ή/και ανίκανου Προέδρου. Η τραγωδία της 11ης Ιουλίου είναι η απόδειξη των διαχρονικών λαθών ή/και συμπτωμάτων μιας Πολιτείας που κυβερνάται από αυτούς που έχουν το πιο καλό βύσμα, αντί τις πιο καλές ικανότητες. Που μένουν στα λόγια και στα συνθήματα και που υποτιμούν τη νοημοσύνη των πολιτών.
Πότε, λοιπόν, θα ακούσουμε από τα κόμματα ουσιαστικές θέσεις για τον εκσυγχρονισμό της Δημοκρατίας της Κύπρου; Για τη λειτουργία των θεσμών; Για την αξιοκρατία και τη διαφάνεια;
"Μια παραίτηση δεν είναι αρκετη" φώναζαν οι αγανακτισμένοι αυτές τις μέρες έξω από το Προεδρικό.
Και έχουν δίκαιο. Αυτό που θα είναι αρκετό είναι μια νέα Πολιτεία. Που να σέβεται τους πολίτες και τους θεσμούς της.
Τότε , ίσως να μπορούμε να μιλάμε για δικαίωση της θυσίας όσων έφυγαν...
Χωρίς Σχόλια - Πες την αποψη σου