Οι φόροι της Εκκλησίας

Προ μηνών, η Γενική Ελέγκτρια της Δημοκρατίας Χρυστάλλα Γεωρκάτζιη με έκθεσή της αποφάνθηκε πως η Εκκλησία της Κύπρου οφείλει στο κράτος 169 εκ. ευρώ. Τότε, ο Αρχιεπίσκοπος αντέδρασε έντονα και χωρίς να σκέφτεται πρωτόκολλα και εθιμοτυπικές διαδικασίες, πήγε στην αρμόδια επιτροπή της Βουλής και ανέφερε πως δεν είναι διαθετημένος να δώσει "ούτε σεντ" στο κράτος,  ζητώντας από την Κυβέρνηση να παραπέμψει το θέμα στη δικαιοσύνη.

Βγήκαν τότε πολλά πρωτοσέλιδα ενώ γράφτηκαν και ακούστηκαν πολλά.

Μέχρι που ερχόμαστε στο σήμερα, όπου  αποκαλύπτεται πως τελικά τα στοιχεία στα οποία βάσισε την έρευνά της η Ελέγκτρια ήταν... λανθασμένα. Και αντί να χρωστά το υπέρογκο αυτό ποσό η Εκκλησία, η οφειλή αγγίζει τις 100 χιλιάδες ευρώ.

Το θέμα, όμως, παραμένει σοβαρό. Και θα πρέπει να χυθεί άπλετο φως στην υπόθεση.

Είναι λογικό το αρμόδιο γραφείο του Φόρου Εισοδήματος να πέφτει σε μια τόσης μεγάλης έκτασης γκάφα; Δεν υπάρχουν οι μηχανισμοί εκείνοι που να επιβεβαιώνουν τα πορίσματά του;

Γιατί δεν έλεγξαν το θέμα οι βουλευτές; Δεν όφειλαν και οι ίδιοι να δουν πως προέκυψαν αυτά τα στοιχεία;

“ Το θέμα, επηρεάζει και όλους εμας.

Μπορεί να μας διαβεβαιώσει κάποιος πως δεν υπάρχει η πιθανότητα να έγινε λάθος και στην περίπτωση των φορολογικών υποχρεώσεων ενός μικρομεσαίου ή αυτοεργοδοτούμενου  ή γενικά φιλήσυχου πολίτη  που επειδή δεν θέλει(ή και δεν μπορεί) να συγκρουστεί με το κράτος όπως ο Μακαριώτατος, τελικά να πλήρωσε... λάθος φόρο;

Και κάτι άλλο: υπάρχει η πιθανότητα να ακούσουμε έστω και μια συγγνώμη από όλους εκείνους που προκάλεσαν την αναστάτωση αυτή;

Να δούμε μια παραίτηση του αρμόδιου που συνόδεψε τους αριθμούς με την υπογραφή του;

Να έχουμε μια απολογία από εκείνους που βιάστηκαν να καταδικάσουν "την αδίστακτη Εκκλησία που σπρώχνει το κράτος στο χείλος της οικονομικής καταστροφής;"

Γιατί, αν θέλουμε να πείθουμε όταν μιλούμε για σεβασμό στο νόμο και στα δικαιώματα, θα πρέπει πρώτα εμείς να το δείχνουμε με το παράδειγμά μας...