Για τις σιλικόνες PIP

Την έβλεπα να μου μιλά αργά, με αγωνία:

"Νιώθω ότι έχω μέσα μου πετρέλαιο! Δεν εμπιστεύομαι τους γιατρούς. Φοβάμαι ότι θα πάθω καρκίνο. Και με πιάνει το ερώτημα: Γιατί; Γιατί ειδικά σε μένα ο γιατρός επέλεξε να μου βάλει ενθέματα σιλικόνης pip;"

Κάπως έτσι ξεκίνησε η επαφή μου με το μεγάλο σκάνδαλο της χρησιμοποίησης βιομηχανικής σιλικόνης σε ενθέματα πλαστικών επεμβάσεων στήθους.

Με μια μικρή έρευνα , διαφάνηκε πως το συγκεκριμένο εργοστάσιο στη Γαλλία, αντιμετώπισε από το 2000  προβλήματα με τις αμερικανικές αρχές. Οι Γάλλοι, έκαναν περιστασιακούς ελέγχους χωρίς να βρουν κάτι το ανησυχητικό (ή δεν είπαν πως βρήκαν κάτι ανησυχητικό) μέχρι το 2010 που η εταιρεία για διάφορους λόγους αναγκάζεται να κλείσει.

Κάπου στο ενδιάμεσο, πλήθαιναν τα παράπονα από γυναίκες που διαπίστωναν πως η σιλικόνη που τους τοποθέτησαν πάθαινε ρήξη, ή πιο απλά "έσπαζε" μέσα τους, ενώ κάποιοι επιστήμονες άφηναν (και αφήνουν μέχρι σήμερα) να εννοηθεί πως μπορεί να προκαλέσει και καρκίνο. (Ο θάνατος κάποιων γυναικών αύξησε τις ανησυχίες)

Χιλιάδες είναι οι γυναίκες σε όλο τον κόσμο που σήμερα έχουν ενθέματα της συγκεκριμένης σιλικόνης. Προκύπτουν μια σειρά από ερωτήματα:

1. Γιατί οι Γάλλοι άργησαν να ενεργήσουν ενώ από το 2000 υπήρχαν οι προειδοποιήσεις των Αμερικανών;

2. Γιατί οι γιατροί συνέχισαν να χρησιμοποιούν τις συγκεκριμένες σιλικόνες παρά το γεγονός ότι πολλαπλασιάστηκαν -σε διεθνή κλίμακα- τα περιστατικά ρήξης;

3. Γιατί αρκετοί Κύπριοι πλαστικοί δεν ενημέρωναν τους πελάτες τους για τους κινδύνους που εγκυμονεί μια  τέτοια επέμβαση;

4. Γιατί πολλοί Κύπριοι πλαστικοί δεν ενημέρωναν για τις διάφορες "τιμές" και "ποικιλίες ποιότητας" ενθεμάτων που κυκλοφορούσαν στην αγορά;

Και επίσης:

5. Γιατί κάποιοι συνέχισαν να χρησιμοποιούν τα εν λόγω ενθέματα μετά το 2010;

Αντιλαμβάνομαι ότι το θέμα δεν είναι μονοπώλιο της Κύπρου.

Είναι ένα σκάνδαλο στο οποίο εμπλέκονται μεγαθήρια εταιρείες και συμφέροντα πολλών.

Η κοπέλα που μας επισκέφθηκε στο γραφείο, η οποία φοβάται για τα χειρότερα καθώς το ένθεμά της έπαθε ρήξη, μας είπε πως ούτε λίγο ούτε πολύ νιώθει "σαν την Έριν Μπρόκοβιτς."

"Όσα πιο πολλά ανακαλύπτω για το θέμα, τόσο πιο θυμωμένη είμαι!"

Δειλά δειλά , όμως, οι γυναίκες της Κύπρου με το πρόβλημα αυτό, άρχισαν να επικοινωνούν μεταξύ τους και να αρχίζουν να προβληματίζονται για τα δικαιώματά τους.

Το Κράτος , μέχρι στιγμής, της αντιμετωπίζει με καχυποψία. Μερικοί τους λένε "καλά να πάθετε! Θέλατε να κάνετε πλαστικές! Ορίστε τώρα!" Ξεχνούν, όμως, πως είναι αρκετές οι γυναίκες που έκαναν πλαστική στήθους μετά από μαστεκτομή, αλλά και πως μια πολιτεία οφείλει να έχει κανόνες που να διασφαλίζουν την υγεία και την ασφάλεια των πολιτών.

Για το θέμα, κάναμε ήδη μια εκπομπή στα "60 λεπτά" του Σίγμα. Αυτή βοήθησε στο να κάνει πολλές γυναίκες να νιώσουν πως υπάρχουν και άλλες με το ίδιο πρόβλημα και πως δεν φοβούνται να μιλήσουν γι' αυτό.

Ταυτόχρονα, ήρθαμε σε επαφή με τον Γάλλο δικηγόρο που ανέλαβε το συντονισμό με τις γαλλίδες γυναίκες που επίσης επιθυμούν να κινηθούν νομικά κατά των υπευθύνων.

Δεν ξέρω αν ο δρόμος μας θα φέρει τη δικαίωση. Ούτε και αν θα καταφέρουμε να τιμωρηθούν αυτοί που πρέπει.

Είμαστε όμως αποφασισμένοι να το οδηγήσουμε μέχρι τέλος.

Γι' αυτό και χαίρομαι που είμαι μέλος αυτής της ομάδας που ξεκίνησε αυτή την προσπάθεια: πέρα από το συγκεκριμένο ζήτημα, ο αγώνας που κάνουμε είναι για την ασφάλεια και την ηρεμία του κάθε ατόμου που διεκδικεί να ζει σε ένα συντεταγμένο κόσμο με κανόνες, σεβασμό και ασφάλεια. Σε ένα κόσμο που ο άνθρωπος θα μετρά πιο πολύ από το χρήμα...