Το ΔΗΚΟ ξύπνησε και αποφάσισε να κάνει αυτό που έπρεπε από καιρο: Σηκώθηκε και έφυγε από μια κυβέρνηση που διαφωνούσε σε περισσότερα από όσα συμφωνούσε.
Λεκιάσαμε την ιστορία μας συμμετέχοντας στην χειρότερη κυβέρνηση της ιστορίας του τόπου μας.
Ως μέλος, όμως, αυτού του κόμματος, θεωρώ πως για να είναι η στάση μας ορθή και έντιμη έναντι των πολιτών, το ΔΗΚΟ οφείλει να προβεί και σε ακόμη μια πράξη:
Το ΔΗΚΟ θα πρέπει να κάνει τον απολογισμό του και να ζητήσει μια έντιμη και ειλικρινή συγγνώμη από τον κυπριακό λαό για τη χείριστη επιλογή να υποστηρίξει και να αναδείξει τον Δημήτρη Χριστόφια στην Προεδρία της Δημοκρατίας. Να το πούμε ξεκάθαρα: το 2008 , μετά τη σοκαριστική ήττα του Τάσσου Παπαδόπουλου οφείλαμε ως κόμμα να μείνουμε αμέτοχοι των παζαριών του β γύρου των εκλογών. Και (γιατί όχι;) το ΔΗΚΟ όφειλε να επέλεγε την παραμονή εκτός της οποιασδήποτε κυβέρνησης.
Η ηγεσία του κόμματος, όμως, συλλογικά , οφείλει και μια συγγνώμη στους πολίτες για το γεγονός ότι εδω και 3 χρόνια τους έπεισε πως ως κόμμα έχουμε δύο ταυτότητες. Δύο γραμμές και δύο κλίκκες. Μας ταλαιπώρησαν αρκετά με τις διαφωνίες τους γύρω από το πότε πρέπει το ΔΗΚΟ να φύγει από την κυβέρνηση Χριστόφια. Με την εικόνα που έστειλε το κόμμα, πέσαμε χαμηλά. Γι αυτό και είναι δικαιολογημένο και αναμενόμενο , σήμερα η βάση να διεκδικεί από το κόμμα να ανακαλύψει την χαμένη του αξιοπρέπεια.
Το κόμμα μου, το ΔΗΚΟ. θα είναι πιο πειστικό για αυτά που ζητάει από τους άλλους, αν προηγηθεί η δική του αυτοκριτική.
Το οφείλουμε πάνω από όλα στην ιστορία μας.
Χωρίς Σχόλια - Πες την αποψη σου